Jak uzyskać odszkodowanie lub zadośćuczynienie?

Aby uzyskać odszkodowanie lub zadośćuczynienie najlepiej skontaktować się z kancelarią prawną, która specjalizuje się w tym temacie. Dlaczego? Ponieważ przy odszkodowaniach ubezpieczyczalnie zaniżają w każdy możliwy sposób zaniżają odszkodowanie.

Szacuje się że 7 na 10 odszkodowań jest zaniżonych. Wiele ubezpieczalni stosuje takie praktyki celowo, ponieważ niewielu pokrzywdzonych chciałoby jeszcze się sądzić w sprawie odszkodowania, szczególnie w momencie, gdy trzeba zająć się niezwłocznym naprawieniem szkody czy wrócić do zdrowia psychicznego czy fizycznego. Przy uszkodzenia mienia np. samochodu wiele ubezpieczycieli oblicza odszkodowanie uwzględniając najniższe wartości naprawy nie biorąc pod uwagę faktu, że nie wszystkie części samochodowe, które nie są oryginalne nie spełniają wymogów aby były częściami zamiennymi . Między innymi w ten sposób ubezpieczalnie zaniżają wysokość odszkodowań. Dlatego najlepszym sposobem jest skontaktowaniem się z adwokatem, który pomoże w uzyskaniu odszkodowania. Jeżeli zadośćuczynienie czy odszkodowanie nie spełnia naszych oczekiwań – możemy odwołać się od decyzji. Jeżeli kolejna propozycja również będzie niewystarczająca na pokrycie szkód, sprawa ta nadaje się do skierowania na drogę sądową, gdzie już na pewno będziemy potrzebować reprezentanta.

pieniądze z rąk do rąk

Statystyki i doświadczenie kancelarii wskazują, że w przypadku szkód w pojeździe mechanicznym przy udziale radcy prawnego można uzyskać odszkodowanie wyższe o 50 do 100% od kwoty proponowanej w postępowaniu likwidacyjnym, W przypadku szkody na osobie wysokość odszkodowania i zadośćuczynienia może sięgać wielokrotności. Dla przykładu nasz klient w postępowaniu likwidacyjnym otrzymał kwoty na łączną sumę 34 tys. zł. Zdecydowaliśmy się na skierowanie sprawy do Sądu – w wyroku Sąd zobowiązał zakład ubezpieczeń do zapłaty dodatkowej kwoty 140 tys. zł zadośćuczynienia oraz odszkodowania.

Sąd Apelacyjny w Warszawie w sprawie zadośćuczynienia wypowiedział się następująco:

„Żadna kwota nie jest w stanie zrekompensować straty osoby bliskiej, w związku z tym celem zadośćuczynienia jest jedynie złagodzenie doznanych cierpień i wyrządzonej krzywdy. Wysokość tego zadośćuczynienia musi być adekwatna w tym znaczeniu, że powinna uwzględniać – z jednej strony rozmiar doznanej krzywdy, z drugiej zaś – powinna być utrzymana w rozsądnych granicach odpowiadających aktualnym warunkom i stopie życiowej społeczeństwa, zaś zindywidualizowana ocena tych kryteriów pozostawiona jest uznaniu sędziowskiemu. Istotnymi czynnikami, które wyznaczają rozmiar wyrządzonej pokrzywdzonym krzywdy są: stopień wzajemnej bliskości ze zmarłą, stopień nasilenia cierpień, jakich doznali, w szczególności długotrwałość okresu żałoby i stopień nasilenia tej żałoby, wystąpienie zaburzeń będących skutkiem śmierci osoby bliskiej, rola w rodzinie pełniona przez osobę zmarłą, stopień w jakim pokrzywdzony będzie umiał się znaleźć w nowej rzeczywistości i będzie zdolny do jej zaakceptowania.” (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt: I ACa 858/16).